Letterlijk 'koortsblaasje', werd aanvankelijk gebruikt voor elke, zich uitbreidende, langdurige huidaandoening, later als verzamelnaam voor alle huidaandoeningen. 

Thans is herpes een anatomisch begrip voor een groep blaasjes en ook wel een door een specifiek virus veroorzaakte huidontsteking, gekenmerkt door de vorming van kleine, vochthoudende, in groepjes gerangschikte blaasjes in de huid.

Herpes simplex is de benaming voor kleine groepjes blaasjes, meestal nabij een lichaamsopening - mond, neus, schede - in aansluiting op koorts, letsel of menstruatie optredend.

Herpes zoster is gordelroos, Verwante onderwerpen: Gordelroos, Huidaandoeningen.

Blaasjes zijn speldenknopgrote holten in de huid. 

De doorsnede is nooit groter dan een halve centimeter. 

Ze hebben geen eigen wand en zijn gevuld met sereus vocht (vloeistofdeel van het bloedserum). 

Een blaasje (vesicula) ontstaat veelal door samensmelting van vochtophoping in en tussen de cellen. 

Door het breken van een blaasje ontstaat een nat plekje waarop zich een doorzichtig lichtbruin korstje vormt, die soms afschilfert. 

Het blaasje kan ontstaan als voornaamste afwijking, of gecombineerd met andere aan de huid zichtbare afwijkingen.

 Herpes Simplex & Koortsuitslag

Is een groep van blaasjes op een rood plaatselijk sterk doorbloed (erythemateus) huiddeel. 

Alle blaasjes verkeren in hetzelfde ontwikkelingsstadium. 

Deze vorm van afwijking wordt aangetroffen bij koortsuitslag (herpes simplex) en gordelroos (herpes zoster).

Koortsuitslag is een van de meest voorkomende infecties met een virus bij de mens.

De eerste infectie is hevig en treedt op bij kinderen tussen een en vijf jaar. 

Met koorts treedt een aandoening van de mond op. 

Tong, gehemelte, tandvlees en keelholte zijn bezaaid met witte plekjes (blaasjes). 

Eten en drinken is moeilijk. 

De adem ruikt onaangenaam. 

De lymfklieren in de hals zijn pijnlijk gezwollen. 

Soms treft deze eerste ontsteking de slijmvliezen van de schede. 

Ook aan  het slijmvlies van het oog kan een ernstige eerste infectie optreden. 

Daarna is de koortsuitslag aan de lip het meest voorkomend, doch ook aan het lid of de grote schaamlippen is de aandoening vrij frequent.

Deze latere beelden kunnen spontaan optreden of na koortsige ziekten, blootstelling aan zonlicht, menstruatie, enz. 

Bij patiënten met een bestaande huidziekte kunnen de blaasjes zich over het lichaam verspreiden.

De aandoening verschijnt gewoonlijk als een jeukende (pijnlijke) groep van kleine blaasjes op de lippen.

De aandoening verdwijnt ook zonder behandeling spontaan in een of twee weken.

Het virus blijft aanwezig in het lichaam.